Zbigniew Girzyński
Biografia
Zbigniew Girzyński urodził się 17 marca 1973 roku w Sierpcu. Był synem Włodzimierza i Heleny. Wychowywał się w Dąbrówce w gminie Bieżuń.
W 1988 ukończył Szkołę Podstawową w Bieżuniu, a w 1992 zdał maturę w Niższym Seminarium Duchownym w Płocku.
W latach 1992–1997 studiował historię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, uzyskując tytuł magistra. W latach 1997–2001 odbył studia doktoranckie na tej samej uczelni. W 2001 obronił pracę doktorską poświęconą stosunkom polsko-francuskim w latach 1945–1950 i podjął pracę jako wykładowca w Instytucie Historii i Archiwistyki UMK oraz w Wyższej Szkole Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku. Autor wielu artykułów i książek o tematyce historycznej. W 2002 uzyskał stypendium Polonia Aid Foundation Trust. Zajmuje się historią XX wieku ze szczególnym uwzględnieniem polskiej polityki zagranicznej, dziejów Polonii i emigracji politycznej po 1945.
Członek Polskiego Towarzystwa Historycznego i Włocławskiego Towarzystwa Naukowego. W 2019 w Wyższej Szkole Handlu i Usług w Poznaniu ukończył studia podyplomowe, a na UMK uzyskał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk humanistycznych w dyscyplinie historia. W tym samym roku powołany na stanowisko profesorskie na UMK.
W okresie szkoły podstawowej i średniej ministrant, zaangażowany w Ruch Światło-Życie i Krucjatę Wyzwolenia Człowieka. W okresie studiów brał udział w toruńskim duszpasterstwie akademickim (redemptorystów, a następnie jezuitów).
W latach 1993–1995 współpracował z Radiem Maryja, był zastępcą redaktora naczelnego, a następnie redaktorem naczelnym oraz felietonistą toruńskiego miesięcznika regionalnego „Puls”. Członek Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. W 2007 objął funkcję prezesa Klubu Sportowego Pomorzanin Toruń.
W działalności politycznej należał do grupy reaktywującej Niezależnego Zrzeszenia Studentów na UMK, a w 2001 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. W latach 2002–2003 był prezesem PiS w województwie kujawsko-pomorskim, a w latach 2003–2004 pełnił obowiązki wiceprezesa PiS w tym regionie. W 2005 został posłem na Sejm w okręgu toruńskim; VI kadencja: sekretarz Klubu Parlamentarnego PiS, wiceprzewodniczący Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, członek Komisji Spraw Zagranicznych oraz Delegacji Parlamentarnej RP do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy, a także członek Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw o zmianie ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz projektu ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa komunistycznego. Pełnił funkcję przewodniczącego Parlamentarnego Zespołu Miłośników Historii.
W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 22159 głosów. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 24907 głosów. W grudniu 2014 zrezygnował z członkostwa w PiS i w klubie parlamentarnym tej partii.
W wyborach parlamentarnych w 2015 wystartował jako niezależny kandydat do Senatu. W 2019 ponownie ubiegał się o mandat eurodeputowanego z listy Prawa i Sprawiedliwości. W tym samym roku ponownie został członkiem tej partii i w wyborach parlamentarnych został wybrany z jej ramienia do Sejmu, otrzymując w okręgu toruńskim 12293 głosy. W IX kadencji zasiadł w Komisji Finansów Publicznych oraz Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży.
26 stycznia 2021 decyzją prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego został zawieszony w prawach członka partii, na początku czerwca tego samego roku został jednak przywrócony w prawach członka. 25 czerwca 2021 ogłosił wystąpienie z KP PiS i powołanie koła poselskiego Wybór Polska, którego został sekretarzem; koło to uległo rozwiązaniu w lipcu 2021. W tym samym miesiącu polityk dołączył do koła Polskie Sprawy. W wyborach w 2023 nie uzyskał poselskiej reelekcji.
Życie prywatne: W 1998 zawarł związek małżeński z Beatą, ma syna Michała (ur. 2000). Odznaczony Missio Reconciliationis.