Tadeusz Paciorkiewicz
Biografia
Tadeusz Paciorkiewicz był polskim kompozytorem, organistą i pedagogiem.
Studia muzyczne w zakresie organów ukończył pod kierunkiem Bronisława Rutkowskiego w Konserwatorium Warszawskim w 1943 roku, w zakresie kompozycji pod kierunkiem Kazimierza Sikorskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Łodzi, w roku 1951.
W lutym 1945 roku wyjechał do Płocka, gdzie założył Szkołę Muzyczną im. Karola Szymanowskiego. Szkoła miała charakter 5-letniej szkoły zawodowej oraz szkoły umuzykalniającej, a przy niej istniało również przedszkole muzyczne. W 1949 roku szkoła została rozszerzona i przyjęła charakter średniej szkoły muzycznej, stając się ważnym ośrodkiem życia muzycznego w Płocku i okolicy; działała tam również sekcja teatralna i chórów.
W 1947 roku zadebiutował jako koncertujący organista, a nagrania tworzył również dla Polskiego Radia.
W 1949 roku opuścił Płock i wraz z rodziną przeniósł się do Łodzi, gdzie poświęcił się pracy pedagogicznej i kompozytorskiej. Do 1959 roku uczył harmonie, kontrapunkt i inne przedmioty teoretyczne w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej.
Od 1954 roku podjął równoległą pracę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, dojeżdżając tam na dwa dni w tygodniu. Od 1959 roku wraz z rodziną zamieszkał ostatecznie w Warszawie, gdzie kontynuował działalność pedagogiczną i kompozytorską. W PWSM w Warszawie, przemianowanej później na Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina, przeszedł wszystkie stopnie awansów naukowych: docenta, profesora nadzwyczajnego i zwyczajnego; przez wiele kadencji był dziekanem Wydziału I (kompozycji, dyrygentury i teorii), a w latach 1969–1971 piastował urząd rektora uczelni.
Za swoją pracę pedagogiczną i twórczą otrzymał liczne wyróżnienia i nagrody.
Dorobek twórczy Tadeusza Paciorkiewicza obejmuje wszystkie gatunki muzyki instrumentalnej i wokalno-instrumentalnej (ponad 370 pozycji). W jego dorobku znajdują się baletowo-operowa, kantatowo-oratoryjna, symfoniczna, chóralna, kameralna, solistyczna, dla orkiestr dętych oraz muzyka teatralna i filmowa. Główne pozycje to m.in. 4 symfonie, 17 koncertów (na fortepian, klawesyn, skrzypce, altówkę, wiolonczelę, harfę, organy, obój, puzon, trąbkę, dwoje skrzypiec), 3 kwartety smyczkowe, 4 kwintety (fletowy, fortepianowy, na 5 instrumentów dętych i na 5 akordeonów), sonaty (na organy, fortepian, skrzypce, altówkę, wiolonczelę i fagot), 3 opery (w tym dwie radiowe) i balet "De Revolutionibus".
Zmarł w Warszawie i pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A3 tuje-3-24).