Piotr Jarecki
Biografia
Piotr Jarecki urodził się 29 czerwca 1955 roku w Sierpcu. Po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego im. mjra Henryka Sucharskiego kontynuował studia w seminariach duchownych w Płocku i Warszawie. Święcenia kapłańskie przyjął 1 czerwca 1980 w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie z rąk kardynała Stefana Wyszyńskiego. W Akademickim Studium Teologii Katolickiej w Warszawie uzyskał licencjat z teologii w zakresie katolickiej nauki społecznej, a na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie – doktorat z nauk społecznych.
Przez dwa lata pełnił funkcję wikariusza w parafii Matki Bożej Anielskiej w Skolimowie. Po powrocie ze studiów w Rzymie piastował urząd referenta w sekretariacie prymasa Polski oraz był wykładowcą nauk społecznych w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela i na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie. Od 1994 do czasu objęcia urzędu biskupiego pełnił funkcję zastępcy sekretarza generalnego Konferencji Episkopatu Polski.
16 kwietnia 1994 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej z tytularną stolicą Avissa. Święcenia biskupie otrzymał 23 kwietnia 1994 w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie. Głównym konsekratorem był kardynał Józef Glemp, a współkonsekratorami Kazimierz Romaniuk, Marian Duś i arcybiskup Jorge María Mejía. Jako dewiza biskupią przyjął słowa Testimonium perhibere veritati (Dawać świadectwo prawdzie). W archidiecezji warszawskiej objął funkcje: wikariusza generalnego, archidiakoną kapituły metropolitalnej warszawskiej, członka rady biskupiej, rady kapłańskiej i kolegium konsultorów.
W 2013 sąd pierwszej instancji stwierdził, że w październiku 2012 hierarcha prowadził samochód w stanie nietrzeźwości, i skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na dwuletni okres próby, orzekł wobec niego grzywnę w wysokości 2400 zł, czteroletni zakaz prowadzenia pojazdów i świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Po zdarzeniu duchowny przestał pełnić obowiązki biskupa, a Stolicy Apostolskiej zawiesiła go w funkcjach biskupich. W marcu 2015 czasowo wznowił obowiązki biskupa pomocniczego, a w listopadzie 2015 został trwale przywrócony do pracy w archidiecezji i ponownie objął urząd wikariusza generalnego.
W ramach Konferencji Episkopatu Polski w latach 1996–2003 był krajowym asystentem kościelnym Akcji Katolickiej w Polsce. W latach 2004–2012 pełnił funkcję przewodniczącego Zespołu KEP ds. Unii Europejskiej i reprezentował KEP w Komisji Konferencji Biskupów Wspólnoty Europejskiej, gdzie w latach 2006–2012 zajmował stanowisko wiceprzewodniczącego. Objął ponadto funkcje przewodniczącego Rady ds. Społecznych i członka Rady ds. Środków Społecznego Przekazu KEP. W 1998 został członkiem Papieskiej Rady Iustitia et Pax. Przewodniczył Zespołowi ds. Wizyty Apostolskiej Ojca Świętego Benedykta XVI w 2006. W 2003 był w gronie założycieli Fundacji Nadzieja, w której objął funkcję przewodniczącego Rady Fundatorów.